Του Κωνσταντίνου Κύπριου
Η πρόσφατη κίνηση του Ισραήλ να αναγνωρίσει την αποσχισθείσα επαρχία της Σομαλίας δείχνει ότι, στο πρόσωπό του, η Ελλάδα μπορεί να βρει έναν σημαντικό σύμμαχο. Η Τουρκία έχει διεισδύσει εδώ και καιρό στη Σομαλία και, ως αποτέλεσμα, η χώρα αυτή αποτελεί πλέον ένα σημαντικό προπύργιο της τουρκικής παρουσίας στην περιοχή. Το σχέδιο της Άγκυρας εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική, με στόχο την ανάδειξή της σε περιφερειακή υπερδύναμη.
Η επέκταση της τουρκικής πολιτικής στο Κέρας της Αφρικής συνδέεται άμεσα με τη μεσογειακή της στρατηγική, καθώς η περιοχή αυτή αποτελεί το τελευταίο τμήμα ελέγχου της γραμμής επικοινωνίας Μεσογείου – Ερυθράς Θάλασσας – Ινδικού Ωκεανού. Η διείσδυση στη Σομαλία μέσω τουρκικών εταιρειών είναι υψίστης σημασίας, ενώ η Άγκυρα έχει επεκτείνει την επιρροή της σε τέτοιο βαθμό ώστε να έχει αναλάβει ακόμη και τον έλεγχο και την προστασία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της χώρας.
Η κίνηση αυτή του Ισραήλ καταδεικνύει ότι η κυβέρνησή του αντιλαμβάνεται σοβαρά την απειλή που συνιστά η τουρκική πολιτική και κινείται πλέον προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισής της. Πρόκειται για μια σημαντική ευκαιρία για την Ελλάδα να ενισχύσει τις στρατηγικές της δομές και να εμβαθύνει τη συμμαχία της με το Ισραήλ. Μια ευρύτερη στρατηγική ανάσχεσης της Τουρκίας στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στην Ερυθρά Θάλασσα θα μπορούσε να οδηγήσει στον περιορισμό και την ανατροπή βασικών πτυχών της τουρκικής στρατηγικής στην ευρύτερη περιοχή.
Το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει αρχίσει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες είναι θετικό, καθώς η τουρκική αναθεωρητική πολιτική δεν μένει πλέον αναπάντητη. Εντός αυτού του πλαισίου, θα πρέπει να θεσμοθετηθεί μια κοινή πολιτική μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, με στόχο την αναχαίτιση της τουρκικής επιθετικότητας. Ο γεωπολιτικός χώρος από την Ανατολική Μεσόγειο έως την Ερυθρά Θάλασσα οφείλει να αντιμετωπίζεται ως ενιαίος στρατηγικός άξονας, όπως ακριβώς τον αντιλαμβάνεται και η Τουρκία.
Βεβαίως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι, λόγω οικονομικού και στρατιωτικού μεγέθους, η Τουρκία συνιστά μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, της οποίας η ανάσχεση δεν είναι απλή υπόθεση. Ωστόσο, μια συνολική και συντονισμένη στρατηγική αντιμετώπισης – από την Ερυθρά Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο – με συλλογική δράση Ελλάδας και Ισραήλ, θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποτελεσματικό περιορισμό της τουρκικής επιρροής, αποτρέποντας τη δυνατότητά της να συγκεντρώνει δυνάμεις σε επιμέρους μέτωπα. Με τον τρόπο αυτό, τα πλεονεκτήματα και οι δυναμικές της τουρκικής στρατηγικής θα εξισορροπηθούν μέσω μιας συνεκτικής και πολυεπίπεδης αποτρεπτικής προσέγγισης.
“Can Israel serve as the main counterweight to the Turkish threat?”
The recent move by Israel to recognize the secessionist province of Somalia demonstrates that Greece may find in it an important strategic ally. Turkey has long penetrated Somalia, and as a result, the country has become a significant stronghold of Turkish presence in the region. Ankara’s plan forms part of a broader strategy aimed at establishing Turkey as a regional superpower.
The expansion of Turkish policy into the Horn of Africa is directly linked to its Mediterranean strategy, as the region constitutes the final control point of the communication line connecting the Mediterranean, the Red Sea, and the Indian Ocean. Turkey’s penetration into Somalia through Turkish companies is of critical importance, and Ankara has expanded its influence to the extent of assuming control and protection of the country’s Exclusive Economic Zone.
This move by Israel indicates that its government takes the Turkish threat seriously and is now acting to address it. It presents a significant opportunity for Greece to strengthen its strategic structures and deepen its alliance with Israel. A broader containment strategy targeting Turkey in the Mediterranean, the Middle East, and the Red Sea could lead to the limitation and reversal of key aspects of Turkish strategy in the wider region.
The fact that Israel has begun to take initiatives is positive, as Turkish revisionist policy is no longer going unanswered. Within this framework, a formalized common policy between Greece and Israel should be established to counter Turkish assertiveness. The geopolitical space stretching from the Eastern Mediterranean to the Red Sea should be treated as a unified strategic axis, just as Turkey itself perceives it.
Admittedly, due to its economic and military size, Turkey constitutes a powerful regional actor whose containment is not a simple task. However, a comprehensive and coordinated strategy of response — from the Red Sea to the Eastern Mediterranean — based on collective action by Greece and Israel, could effectively limit Turkish influence and prevent it from concentrating its forces on individual fronts. In this way, the advantages and dynamics of Turkish strategy could be balanced through a cohesive and multi-layered deterrent approach.
Ο Κωνσταντίνος Κύπριος είναι κάτοχος Πτυχίου Επίλυσης Κρίσεων/Ειρήνευσης του Πανεπιστημίου του Bradford και Μεταπτυχιακού τίτλου στον τομέα Ανάλυσης Άμυνας και Ασφάλειας του Πανεπιστημίου του Lancaster. Έχει διατελέσει αναλυτής/ερευνητής στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με καθήκοντα την παροχή αντιλήψεων, απόψεων και αναλύσεων στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και το Επιτελείο του
