Η ναυπηγική, η ναυτική τέχνη και η ναυτοσύνη αποτελούν σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της Ελλάδας, η οποία είναι στενά συνυφασμένη με τη θάλασσα. Πολλά και ποικίλα πλοία και σκάφη σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν ανά τους αιώνες για διαφορετικούς σκοπούς και χρήσεις. Τα ναυπηγήματα αυτά συγκροτούν ένα μεγάλο μέρος της ναυτικής κληρονομιάς και παράδοσης της χώρας μας[1].
Σε αυτό το πλαίσιο, εντός Δεκεμβρίου 2024, εκδόθηκαν οι υπουργικές αποφάσεις μέσω των οποίων καθορίζονται –για πρώτη φορά– τα κριτήρια και οι ειδικότερες προδιαγραφές, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, οι διαδικασίες ελέγχου και εξέτασης των στοιχείων τεκμηρίωσης και κάθε άλλο θέμα, σχετικά με τον χαρακτηρισμό επαγγελματικού ή ιδιωτικού πλοίου αναψυχής, καθώς και πλοίων πέραν των πλοίων αναψυχής, ως «παραδοσιακών».
Με αυτόν τον τρόπο, το Υπουργείο Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής στοχεύει στη διάσωση των καρνάγιων και της ξυλοναυπηγικής τέχνης, καθώς και στη δημιουργία ενός σαφούς πλαισίου για τον χαρακτηρισμό σκαφών ως «παραδοσιακά», δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην ολιστική αντιμετώπιση για τη διάσωση της ξυλοναυπηγικής τέχνης.
Η σχετική απόφαση είναι διαθέσιμη εδώ: https://bit.ly/4jrgvlM
