Συνέντευξη του καπετάν Πάνου Δεδελού για το ιστολόγιο Piraeus365.gr
1)Τι σε έκανε να πεις θα γίνω καπετάνιος και μπορώ να αποχωριστώ την οικογένειά μου, τη χώρα μου, τους φίλους μου?
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι ο αποχωρισμός είναι για όλους όσους είναι στη θάλασσα κι όχι μόνο για τους πλοιάρχους.
Προσωπικά η μοίρα μου είχε σφραγιστεί από πολύ νωρίς.
Είμαι 4η γενιά στη θάλασσα και ταξιδεύαμε οικογενειακώς με τον πατέρα μου, ο οποίος είναι Ά Μηχανικός, από ακόμα τη βρεφική μου ηλικία.
Έμαθα να περπατάω, να μιλάω, να γράφω και να διαβάζω πάνω σε πλοία.
Ήταν σχεδόν μονόδρομος
Βέβαια, άλλες εποχές τότε….
1α)Σε ποια σχολή πήγες;
Στην Ναυτική Σχολή της Ύδρας
1β)Εσύ τη διάλεξες;
Περίπου….
Τότε οι σχολές ήταν εκτός πανελληνίων. Κάναμε την αίτηση με τη βαθμολογία του λυκείου και στην αίτηση δηλώναμε και τις σχολές που θέλαμε με σειρά προτεραιότητας.
Όταν λοιπόν ο πατέρας μου χώνεψε ότι θα γίνω καπετάνιος απαίτησε να πάω αποκλειστικά και μόνο στη Ύδρα.
Δεν διαφωνούσαμε μια και στα μέρη μας, στον Πόρο και στην ευρύτερη περιοχή, ως σχολή εμποροπλοιάρχων ο κόσμος εννοούσε μόνο την Ύδρα.
Και το έλεγε απλά έτσι «στην Ύδρα», χωρίς να προσθέτει τη λέξη «σχολή».
Σκεφτείτε ότι όταν ανακοίνωσα στον παππού μου ότι θα πάω σε σχολή εμποροπλοιάρχων αυτός δεν κατάλαβε τι εννοούσα. Έπρεπε να του διευκρινήσω ότι θα πάω για καπετάνιος και μετά αυτός να μου αντιγυρίσει «Α!Θα πας στην Ύδρα!».
Έτσι και λόγω προσωπικής προτίμησης αλλά και περιρρέουσας ατμόσφαιρας δήλωσα στην αίτηση μου μόνο μία σχολή.
Βλέπετε η σχολή της Ύδρας ήταν πάντα κάτι ιδιαίτερο, όχι μόνο ιστορικά αλλά και ουσιαστικά.
2)Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή σου που λύγισες, γιατί έζησες μια πολύ δύσκολη επαγγελματική στιγμή, και μετάνιωσες για αυτή σου την επιλογή?
Δύσκολες στιγμές και στιγμές κρίσης υπάρχουν σε όλα τα επαγγέλματα και όλους τους ανθρώπους και φυσικά και σε εμένα.
Η θάλασσα όμως και η ουσία της δουλειάς δεν με πρόδωσαν πότε!
Υπήρξαν και θα υπάρξουν δύσκολες στιγμές αλλά αυτές προέρχονται κατά συντριπτική τους πλειοψηφία από ανθρώπους και κυρίως από ανθρώπους που είτε ασχολούνται με την ναυτιλία αλλά δεν έχουν ιδέα τι θα πει θάλασσα είτε από ανθρώπους που βρίσκονται στη θάλασσα ενώ θα ήθελαν να είναι κάπου αλλού….
Κατ’ επέκτασιν εκείνες τις στιγμές μάλλον εναντίον ανθρώπων καταφερόμουν παρά στη δουλειά.
Σε προσωπικό επίπεδο οι πιο δύσκολες στιγμές ήταν και είναι οι στιγμές απουσίας σε απώλειες, είτε δικές μου είτε συναδέλφων.
3)Από ποιόν επηρεάστηκες για να ακολουθήσεις αυτή την ρότα, αυτό το επάγγελμα?
Όπως προείπα, η μοίρα μου σφραγίστηκε από πολύ νωρίς….
Δεν ήταν θέμα επηρεασμού αλλά μάλλον κανονικότητας…
4)Υπάρχει ανταγωνισμός στο επάγγελμα σου ή υπερτερεί η ευγενής άμιλλα??
Ανταγωνισμός…ναι…υπάρχει αλλά απέχει παρασάγγας από τον ανταγωνισμό ενός cooperative environment.
Σίγουρα οι άνθρωποι στη δουλειά θέλουν να προοδεύουν αλλά η μέχρι τώρα εμπειρία μου δείχνει ότι δεν είναι διατεθειμένοι να φτάσουν στα επίπεδα μιας δουλειάς στην ξηρά.
Ίσως γιατί οι κίνδυνοι που διαχρονικά υπάρχουν στη θάλασσα δημιουργούν ένα δέσιμο ακόμα και σε ανθρώπους με ανεπτυγμένο το αίσθημα του ανταγωνισμού λίγο παραπάνω.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η άποψη μου στηρίζεται αποκλειστικά στους τύπους των πλοίων που γνωρίζω.
5)Τι σε ιντριγκάρει, εξιτάρει στη δουλειά σου?
Τα πάντα!
Κυριολεκτικά τα πάντα!
Το ταξίδι από τη μία μεριά του κόσμου στην άλλη, η διαχείριση του φορτίου, οι άνθρωποι, οι εικόνες, οι κίνδυνοι, τα πάντα!
6)Φοβήθηκες για κάποιο γεγονός- θέμα σε ταξίδι σου? Πως το αντιμετώπισες?
Ένας παλιός και πολύ αγαπημένος μου καπετάνιος έλεγε ότι καπετάνιος είναι ένας πλοίαρχος που κάποια τουλάχιστον στιγμή χρειάστηκε να θάψει τους φόβους του για να ηρεμήσει τον φόβο στα μάτια του πληρώματος του.
Επικίνδυνες καταστάσεις υπάρχουν, από θαλασσοταραχές μέχρι πειρατές.
Στη θέση μας ο έκδηλος φόβος δεν είναι επιλογή….
7)Είναι μαγεία να σκέφτεσαι ότι κρατάς το πηδάλιο, και ταυτόχρονα τις ζωές συνανθρώπων σου, όμως πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να φτάσεις τόσο ψηλά?
Ψηλά; Ψηλά σημαίνει ευθύνη.
Ο δρόμος είναι ένας και πολύ συγκεκριμένος.
Επιμονή, υπομονή, μελέτη, εμπειρία και συνειδητοποίηση.
8)Τι συμβουλεύεις ένα 18αρη νέο ή νέα που ξεκινά σπουδές πλοιάρχου?
Να μην τις ξεκινήσει αν δεν αγαπάει αυτό που πάει να κάνει.
Δεν είμαστε όλοι για όλα και ο κάθε άνθρωπος στη εργασία του θα πρέπει να απολαμβάνει και κάτι παραπάνω από τα προφανή, κάτι πιο εσωτερικό.
Πόσο μάλλον στη δουλειά τη δική μας με τις δυσκολίες που έχει.
9)Έχεις αρκετά χρόνια εμπειρίας, μίλησε μας για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του επαγγέλματός σου.
Κοιτάξτε, δεν έχω να προσθέσω πολλά στα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που έχετε όλοι ακούσει ή ξέρετε.
Θέλω μόνο να σταθώ στο βασικότερο για εμένα πλεονέκτημα το οποίο μάλιστα οι συνάδελφοι το αντιλαμβανόμαστε σε σχετικά μεγαλύτερες ηλικίες.
Οι ναυτικοί δεν εξαρτώνται οικονομικά όχι μόνο από τον τόπο αλλά ούτε και από τη χώρα που ζουν.
Το γεγονός αυτό δίνει στους συναδέλφους μια σπάνια ελευθερία από κοινωνικές συμβάσεις, ψεύτικες καλημέρες και οτιδήποτε άλλο δεν επιθυμούν να κάνουν.
Οι ναυτικοί είναι ανεξάρτητοι από τοπικούς και σε εθνικό επίπεδο «άρχοντες».
9α)Λέσχη Αποφοίτων Σχολής Ναυτιλίας Ύδρας;
Λέσχη Αποφοίτων Σχολής Ναυτιλίας Ύδρας….
Ένας διαχρονικός κρίκος σύνδεσης με τη σχολή που μου έδωσε τα πάντα, με τη σχολή που μου έδωσε τα εφόδια να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ σωστά και η ευκαιρία να μπορώ να κάνω έστω και το ελάχιστο για τους νέους συναδέλφους, να μπορώ να λέω ότι μπορεί κάτι να προσέφερα κι εγώ.
Αυτά είναι για μένα η Λέσχη Αποφοίτων Σχολής Ναυτιλίας Ύδρας.
10)Για επίλογο: Είσαι 18 και ξεκινάς τώρα την καριέρα σου, ποιο επάγγελμα θα διάλεγες?
Το ίδιο!
Ξεκάθαρα και χωρίς δεύτερη σκέψη!
Ο Πάνος (Παναγιώτης) Δεδελός είναι Πλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού με καταγωγή από τον Πόρο. Είναι μέλος του ΔΣ της Λέσχης Αποφοίτων Σχολής Ναυτιλίας Ύδρας , ως Καπετάνιος, ύψωσε την ελληνική σημαία στο δεξαμενόπλοιο ‘Ακρίσιος’, το οποίο ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Τον ευχαριστούμε πολύ που μας απάντησε γρήγορα και ειλικρινά σε όλες τις ερωτήσεις που του θέσαμε. Πιστεύουμε να διαβάσουν τη συνέντευξη και οι νέοι φοιτητές.
Επιμέλεια συνέντευξης: Κλαίρη Παπά
