Το Συνέδριο της ΠΟΒΑΣ δεν αποτελεί απλώς σημείο συνάντησης του κλάδου μας, αλλά έναν ζωντανό πυρήνα διαλόγου, ανταλλαγής τεχνογνωσίας και χάραξης στρατηγικής για το μέλλον. Ενδυναμώνει την εικόνα αξιοπιστίας του κλάδου και λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για την ενότητα και τη συλλογικότητά του.
Επαγγελματίες και στελέχη επιχειρήσεων από κάθε γωνιά της χώρας, έχουν την ευκαιρία να ανταλλάξουν εμπειρίες, να αναδείξουν κοινά προβλήματα και να διαμορφώσουν μια ενιαία στρατηγική. Σε μια αγορά που γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη και ανταγωνιστική, η ύπαρξη ενός ισχυρού, ενιαίου φορέα εκπροσώπησης είναι απαραίτητη ώστε ο κλάδος να έχει λόγο και επιρροή στα κέντρα αποφάσεων που τον αφορούν.
Ταυτόχρονα, αποτελεί πολύτιμη πηγή ενημέρωσης. Νέες τεχνολογίες και αναπτυξιακές προοπτικές παρουσιάζονται και αναλύονται, δίνοντας στους συμμετέχοντες τα εργαλεία να εξελιχθούν και να ανταποκριθούν με επιτυχία στις σύγχρονες ανάγκες. Σε έναν κλάδο που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς, η συνεχής επιμόρφωση δεν είναι επιλογή, αλλά προϋπόθεση βιωσιμότητας και ανάπτυξης.
Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας τοποθετείται για τα σύγχρονα προβλήματα των ΜμΕ στον χώρο της κατασκευής κουφωμάτων αλουμινίου και σιδήρου.
Μεγάλα τα περιθώρια ανάπτυξης του ελληνικού κλάδου
Ο κλάδος μας είναι μεγάλου μεγέθους, αλλά έντονα κατακερματισμένος. Η ανάπτυξη βασίζεται κυρίως στην οικοδομική δραστηριότητα, τις ενεργειακές αναβαθμίσεις και τις τουριστικές επενδύσεις. Έχει προοπτικές και μπορεί να αναπτυχθεί έντονα, αλλά είναι ασταθής και ευάλωτος στις οικονομικές διακυμάνσεις και στις αυξήσεις του λειτουργικού κόστους.
Οι επιχειρήσεις έχουν μεν ευκαιρίες για κέρδη σε περιόδους ανάπτυξης, συγχρόνως όμως υπάρχει η ανάγκη για ορθή διαχείριση κόστους, για διαφοροποίηση πελατών και ανθεκτικότητα σε περιόδους κρίσεων. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σταδιακή ανάκαμψη της αγοράς, η οποία όμως δεν αποτυπώνεται με την ίδια ένταση σε όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου. Υπάρχει «δουλειά» και περιθώριο ανάπτυξης.
Παρόλα αυτά, βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία πλευρά, αντιμετωπίζουμε προκλήσεις που σχετίζονται με το αυξημένο κόστος πρώτων υλών, το λειτουργικό κόστος, τις πιέσεις στον ανταγωνισμό, ο οποίος πολλές φορές είναι αθέμιτος, και τη διαρκώς μεταβαλλόμενη νομοθεσία. Από την άλλη πλευρά, ανοίγονται μπροστά μας σημαντικές ευκαιρίες και προκλήσεις όπως η πράσινη μετάβαση, η ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων, ο ψηφιακός μετασχηματισμός και η ενίσχυση της εξωστρέφειας.
Την ίδια στιγμή, το ανθρώπινο δυναμικό του κλάδου σε πολλές επιχειρήσεις αριθμητικά είναι ανεπαρκές και η κατάσταση θα επιδεινωθεί το επόμενο διάστημα, αφού ουσιαστικά βήματα δεν έχουν γίνει από την πλευρά της πολιτείας, αν και έχουμε προσπαθήσει πολλές φορές με προτάσεις και συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα ώστε να προσελκύσουμε νέους ανθρώπους στα τεχνικά επαγγέλματα. Φυσικά πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και την ηλικιακή γήρανση του πληθυσμού και κατ’ επέκταση των απασχολουμένων στον κλάδο που αποτελεί ένα ακόμη αγκάθι.
Ο κλάδος μας, όπως προανέφερα, συνδέεται άμεσα με την οικοδομή, την ενέργεια, την ασφάλεια των κατασκευών και τελικά με την ίδια την αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Παρ’ όλα αυτά, διαχρονικά δεν έχει τύχει της προσοχής και της θεσμικής στήριξης που του αναλογεί.
Σήμερα καλούμαστε να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο μας. Δεν είμαστε απλά ένας τεχνικός κλάδος με βιοτεχνικές μονάδες, τεχνίτες, μικρούς η μεγάλους επιχειρηματίες. Είμαστε βασικοί πυλώνες της κατασκευαστικής δραστηριότητας στη χώρα, που συμβάλλουμε άμεσα στην ποιότητα ζωής, την ασφάλεια των κατασκευών και την ενεργειακή αποδοτικότητα των κτιρίων.
Η αλήθεια των αριθμών
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία που έχουμε, καταγράφηκαν στον κατασκευαστικό κλάδο 6.371 επιχειρήσεις (εκ των οποίων περίπου 3.000 αμιγώς αλουμίνιου). Η απασχόληση στον κλάδο ξεπερνά τις 25.000 θέσεις εργασίας σήμερα. Η μεγαλύτερη αύξηση στην απασχόληση στο 4ο τρίμηνο του 2025 καταγράφηκε στα τεχνικά επαγγέλματα (18,4%).
Ο σημαντικότερος λόγος που ο κλάδος έχει προοπτικές, είναι η ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων. Στο πλαίσιο του αναθεωρημένου Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα προβλέπεται ότι τα επόμενα 25 χρόνια θα πραγματοποιηθούν 1.850.000 παρεμβάσεις, με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας. Ακόμη και εάν οι στόχοι δεν επιτευχθούν στο 100%, πράγμα δύσκολο, ο αριθμός των έργων που θα υλοποιηθεί σημαίνει περισσότερη δουλειά για επαγγελματίες και εταιρείες που ασχολούνται με κουφώματα, μονώσεις, μεταλλικές κατασκευές και τεχνολογίες έξυπνης διαχείρισης των δομικών στοιχείων, των συσκευών ψύξης , θέρμανσης, σκίασης, αερισμού.
Ωστόσο, πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχει μια πιο σύνθετη πραγματικότητα, την οποία βιώνουν καθημερινά οι επιχειρήσεις.
Τα προβλήματα και οι πιέσεις που δέχονται οι ΜμΕ
Ένας ιδιαίτερα σημαντικός παράγοντας πίεσης είναι οι οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου στη Μέση Ανατολή που επιδρά αρνητικά. Αναμενόμενα και δύσκολα ως προς τη διαχείρισή τους, είναι και τα παράπονα που εισπράττουμε από τους πελάτες μας λόγω της αύξησης των τιμών των τελικών προϊόντων. Οι αυξήσεις αποτελούν ένα σημαντικό πρόβλημα διότι περιορίζουν τη ζήτηση και αλλάζουν τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης των έργων.
Ως επακόλουθο της πληθωριστικής κρίσης, η ζήτηση μειώνεται διότι η κοινωνία χάνει διαρκώς μέρος της αγοραστικής της δύναμης και τα μέτρα που εφαρμόζονται δεν ανακόπτουν αυτή την πορεία, απλώς την επιβραδύνουν.
Η μείωση των συντελεστών φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών θα επιδράσει το καλοκαίρι του 2027 και η όποια ελάφρυνση, θα έχει εξανεμιστεί λόγω της φορολόγησης υποθετικών εισοδημάτων (τεκμαρτός φόρος). Η πληθωριστική έξαρση ευνοεί μόνο τα κρατικά ταμεία λόγω της διατήρησης των υψηλών έμμεσων φόρων (ΕΦΚ και ΦΠΑ) και τα έσοδα από προμήθειες των τραπεζών, που επιβάλλονται και επί των έμμεσων φόρων με την ίδια ακριβώς λογική.
Τα 5 βασικά προβλήματα των ΜμΕ
Εκτόξευση τιμών πρώτων υλών, εξαρτημάτων, παρελκόμενων υλικών, ηλεκτρικού ρεύματος, καυσίμων, υλικών συσκευασίας κ.λπ.
Συρρίκνωση της κερδοφορίας
Αύξηση των ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων.
Αύξηση των ενοικίων επαγγελματικής στέγης.
Έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και ένα σύνθετο ρυθμιστικό πλαίσιο λειτουργίας.
Οι βιοτεχνίες και οι ΜμΕ επιχειρήσεις, λειτουργούν πλέον δεκαέξι χρόνια σε συνθήκες κρίσεων. Δεν έχουν άλλα περιθώρια να χρηματοδοτούν την επιδοματική πολιτική που εφαρμόζεται, δεν αντέχουν να περιμένουν το καλοκαίρι του 2027 για να δουν μικρή μείωση επιβαρύνσεων, δεν έχουν περιθώρια για μια νέα συρρίκνωση κύκλου εργασιών, δεν έχουν τον χρόνο να περιμένουν εξαγγελίες της εκάστοτε κυβέρνησης στην επόμενη ΔΕΘ, δεν αντέχουν να χρηματοδοτούν την κερδοφορία των τραπεζών, των εταιρειών ρεύματος και καυσίμων, καθώς και τα διαδοχικά ρεκόρ των φορολογικών εσόδων.
Επιτέλους χρειαζόμαστε πολιτικές που βοηθάνε την πραγματική οικονομία και την κοινωνία. Χρειαζόμαστε εδώ και τώρα μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων που θα εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητά τους. Δεν αρκούν οι υποσχέσεις και οι εξαγγελίες που θα εφαρμοστούν κάποια στιγμή στο μέλλον.
Πηγή: Ομιλία του κ. Παγιάτη στο 10ο Συνέδριο της ΠΟΒΑΣ (Ιωάννινα, Μάιος 2026)
ΠΗΓΉ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ: https://www.alunet.gr/2026/06/35684v
