Η Ασπίδα του Αχιλλέα, στρατηγική συνεργασία και άλλες ευκαιρίες.
Του Κωνσταντίνου Κύπριου
Η Ασπίδα του Αχιλλέα αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση για την Ελληνική άμυνα καθώς είναι το πρώτο μεγάλο πρόγραμμα ύψους άνω των 4 δις και αφορά την ανάπτυξη και την παραγωγή συστημάτων αεράμυνας, ραντάρ και άλλων ηλεκτρονικών μέσων. Ως αποτέλεσμα πέρα από την αναβάθμιση της Ελληνικής άμυνας, αποτελεί και μια σοβαρή περίπτωση δυνατοτήτων ανάπτυξης όχι μόνο εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας σε κάθε επίπεδο. Είναι δεδομένο και βάση της εμπειρίας από την περίοδο των μνημονίων, ότι η Ελλάδα δεν δίνεται να ανταγωνιστεί την βιομηχανική παραγωγή των αναπτυσσόμενων κρατών όπως η Ινδία και η Κίνα όπου οι μισθοί είναι κάτω των 300 ευρώ τον μήνα, παρά μόνο σε πολύ ιδιαίτερα αγαθά και προϊόντα όπως τα συσχετιζόμενα με την ναυτιλία ή το ελαιόλαδο και το γιαούρτι, ή όπου η ποιότητα μπορεί να παίξει βαρύνουσα σημασία. Οπότε εκεί που η Ευρώπη και κατ’ επέκταση η Ελλάδα μπορεί να συναγωνιστεί είναι η βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας. Εκεί η Ελλάδα έχει κάνει βήματα με την συνεργασία και την εγκατάσταση εταιριών όπως η IBM, ή η Mirosoft και άλλες συναφείς. Όμως βήματα στην εγχώρια ανάπτυξη και παραγωγή πρέπει να ακολουθήσουν προκειμένου να υπάρξει το μέγιστο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Η παραγωγή των συγκεκριμένων συστημάτων αποτελεί λοιπόν μια ιδιαίτερη ευκαιρία για την ελληνική παραγωγική βάση να αναπτυχθεί σε μια νέα διάσταση την οποία δεν είχε δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα τα προηγούμενα χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση η Ασπίδα του Αχιλλέα είναι μια μεγάλη ευκαιρία προς αυτήν την κατεύθυνση. Το Drone Dome όπου συνδυάζει συστήματα ραντάρ, αισθητήρες SIGINT/RF, ER, C4I και παρεμβολείς. Το Spider με ιδιαίτερες δυνατότητες αναχαίτησης τακτικών βαλλιστικών πυραύλων και ανοιχτή αρχιτεκτονική με εξελιγμένους αισθητήρες που αξιοποιεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Το ίδιο ισχύει και για τα εξελιγμένα συστήματα των Barak 8 & David Sling τα οποία μπορούν με βάση ένα πρόγραμμα παραγωγής μερών ή συμμετοχής στην βιομηχανική παραγωγή τους όπως προβλέπεται, να οδηγήσουν σε μια αναβάθμιση της Ελληνικής βιομηχανίας με έμφαση στην υψηλή τεχνολογία. Αυτό μπορεί να γίνει με την δημιουργία ομάδων που θα συμπεριλαμβάνουν πανεπιστήμια, εταιρίες και άλλους φορείς δίνοντας πνοή σε ένα γενικότερο πλαίσιο ανάπτυξη τεχνολογιών για τόσο στρατιωτική χρήση, όσο και του ελεύθερου εμπορίου. Ως αποτέλεσμα μπορεί να οδηγήσει σε μια αναγέννηση της ελληνικής βιομηχανίας, όπου θα απασχοληθεί εξιδεικευμένοι επαγγελματίες με ιδιαίτερες απαιτήσεις και τους αντίστοιχους μισθούς. Σημαντική ευκαιρία αποτελεί η δημιουργία του πηγαίου κώδικα του κεντρικού Συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου που θα επιτρέπει και την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής του συστήματος από ελληνικές εταιρίες. Το πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για την δημιουργία βιομηχανικών προϊόντων υψηλής τεχνολογίας όπως συμβαίνει και στην Δύση όπου η αμυντική τεχνολογία μετά από ένα χρονικό διάστημα βγαίνει στο ελεύθερο εμπόριο. Ο Ελληνικός πηγαίος κώδικας θα αναπτυχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος με οποιασδήποτε τροποποίησεις και προσθήκες υπό ελληνικό έλεγχο που θα επιτρέψει και την ανάπτυξη και λειτουργία συστημάτων αεράμυνας όσο και τεχνολογικής υποστήριξης για την ανάπτυξη κεντρικού λογισμικού διοίκησης και ελέγχου.
Μεγαλύτερο πλεονέκτημα αποτελεί επίσης στα ανταλλάγματα η δυνατότητα πώλησης των σχετικών βιομηχανικών προϊόντων σε αγορές που αξιοποιεί το Ισραήλ από το 1960, εναλλακτικές αυτών της αναπτυγμένων κρατών και των δικών τους αγορών, καθώς φθηνότερα προιόντα σε σχέση με των ΗΠΑ και Δυτικής Ευρώπης, θα μπορούσαν να πουληθούν σε χαμηλότερες τιμές σε μια αγορά που δεν επιζητεί την ποιότητα όσο περισσότερο την χαμηλότερη τιμή. Κάτι αντίστοιχο που έκανε η Τουρκία με τις αγορές του Αζερμπαϊζάν, Τουρκμενιστάν, Ινδονησίας, Πακιστάν. και Βόρειας Αφρικής. Βάση και στην προκειμένη περίπτωση ήταν η συμπαραγωγή Δυτικών προϊόντων που οδήγησαν στην Στρατηγική ανεξαρτησία όσον αφορά την παραγωγή επιμέρους συστημάτων όπως πυρομαχικά, και ανταλλακτικά αλλά και ολοκληρωμένων συστημάτων τα οποία όχι μόνο πουλήθηκαν σε άλλες χώρες όπως το Πακιστάν αλλά αποτέλεσαν και την βάση της δημιουργίας βιομηχανικής παραγωγής τεχνολογίας που ως αγορά αξιοποίησαν αρχικώς το τόξο των αδελφών Τούρκων και κατά δεύτερων των Ισλαμικών κρατών. Ως κατ’ επέκταση το νέο αμυντικό πρόγραμμα στο σύνολο του μπορεί να αποτελέσει ένα εφαλτήριο ώστε να εξελιχθεί και να αναβαθμισθεί μια ελληνική βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας. Η συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό της τάξης του 25% στο πρόγραμμα της Ασπίδας του Αχιλλέα είναι ένα βήμα στην σωστή κατεύθυνση. Επιμέρους προγράμματα όπως ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ, η συμμετοχή στο πρόγραμμα ναυπήγησης των Belaharra αλλά και άλλα προγράμματα που πρόκειται να δρομολογηθούν μπορούν λοιπόν κατά τον ίδιο τρόπο να οδηγήσουν σε ένα συλλογικό πλαίσιο ανάπτυξης της βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας.
Ο Κωνσταντίνος Κύπριος είναι κάτοχος Πτυχίου Επίλυσης Κρίσεων/Ειρήνευσης του Πανεπιστημίου του Bradford και Μεταπτυχιακού τίτλου στον τομέα Ανάλυσης Άμυνας και Ασφάλειας του Πανεπιστημίου του Lancaster. Έχει διατελέσει αναλυτής/ερευνητής στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με καθήκοντα την παροχή αντιλήψεων, απόψεων και αναλύσεων στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και το Επιτελείο του
Φωτογραφία Βικιπαίδεια





