Του Κωνσταντίνου Κύπριου
Στρατιωτικού Αναλυτή EastMed Strategic Studies Institute
Η συνεχής άρνηση της τουρκικής πλευράς να βρεθεί μια λύση στο Κυπριακό αποτελεί πλέον μια κατάσταση δεκαετιών. Επισήμως, η Τουρκία υποστηρίζει ότι ενεργεί για την «προάσπιση των δικαιωμάτων» των Τουρκοκυπρίων. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο σύνθετη και σχετίζεται με τα γεωστρατηγικά οφέλη που προσφέρει ο έλεγχος των κατεχομένων εδαφών.
Πρώτον, η Τουρκία εξασφαλίζει σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα μέσω της γεωγραφικής θέσης της κατεχόμενης ζώνης. Η οροσειρά του Πενταδάκτυλου και οι παρακείμενες περιοχές λειτουργούν ως φυσικό στρατιωτικό προπύργιο, προστατεύοντας τα νότια λιμάνια της Τουρκίας —συμπεριλαμβανομένου και του λιμένα Τσεϊχάν, όπου καταλήγει ο αγωγός από το Μπακού. Με αυτόν τον τρόπο, περιορίζεται η δυνατότητα άμεσης στρατιωτικής απειλής προς την Τουρκία, ενώ η παρουσία στρατιωτικών υποδομών στα κατεχόμενα (όπως αντιαεροπορικά συστήματα και αεροπορικές βάσεις) ενισχύει περαιτέρω την περιοχή ως ασφαλή ζώνη.
Δεύτερον, τα κατεχόμενα προσφέρουν στην Τουρκία ένα σταθερό στρατηγικό «πάτημα» στην Ανατολική Μεσόγειο. Από εκεί μπορεί να ασκεί πίεση και να διεκδικεί επιρροή κατά μήκος των ακτών του Λιβάνου, του Ισραήλ και έως την Αίγυπτο. Αεροπορικές βάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για περιπολίες ή επιθετικές αποστολές, ενώ το λιμάνι της Αμμοχώστου χρησιμεύει ως πρόσθετο εργαλείο προβολής ισχύος. Ως αποτέλεσμα, η διατήρηση του ελέγχου στα κατεχόμενα ευθυγραμμίζεται με την επιδίωξη της Άγκυρας να εμφανίζεται ως ηγετική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα κατεχόμενα για την Τουρκία λειτουργούν όπως η Κρήτη για την Ελλάδα: ένα κρίσιμο στρατηγικό σημείο που επηρεάζει την ισορροπία ισχύος στην περιοχή. Έτσι, η Κύπρος μετατρέπεται σε καθοριστικό παράγοντα στη γεωπολιτική αντιπαράθεση για τον έλεγχο της ανατολικής Μεσογείου. Η Άγκυρα, θεωρώντας ότι ο έλεγχος των κατεχομένων ενισχύει τη θέση της ως κυρίαρχη δύναμη, δεν εμφανίζει διάθεση να αποδεχθεί λύση που θα ανέτρεπε τα επεκτατικά της οφέλη.
Για τον λόγο αυτό, η ελληνική πλευρά καλείται να κινηθεί με ιδιαίτερη σύνεση, αξιοποιώντας ισχυρή διπλωματική και στρατιωτική στήριξη. Το ζητούμενο δεν είναι μόνο μια δίκαιη και βιώσιμη λύση για την Κύπρο, αλλά και η αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας και αναθεωρητισμού στην περιοχή.
ΠΗΓΗ Φωτογραφίας Βικιπαίδεια
Αρχείο:Flag of Cyprus.svg
Turkey and the Occupied Territories: Their Significance in the Geopolitical Landscape
Turkey’s persistent refusal to reach a solution to the Cyprus issue has now lasted for decades. Officially, Ankara claims that its actions aim to “protect the rights” of the Turkish Cypriots. However, the reality is far more complex and closely tied to the geopolitical advantages offered by control of the occupied territories.
First, Turkey secures a significant strategic advantage through the geographical position of the occupied zone. The Pentadaktylos mountain range and the surrounding areas function as a natural military stronghold, shielding Turkey’s southern ports—including the port of Ceyhan, where the pipeline from Baku terminates. As a result, the likelihood of a direct military threat against Turkey is greatly reduced, while the presence of military installations in the occupied areas (such as air defense systems and air bases) further reinforces the region as a secure zone.
Second, the occupied territories provide Turkey with a stable strategic foothold in the Eastern Mediterranean. From there, it can exert pressure and project influence along the coasts of Lebanon, Israel, and even Egypt. Air bases can be used for patrol missions or offensive operations, while the port of Famagusta serves as an additional tool for projecting power. Thus, maintaining control over the occupied areas aligns with Ankara’s aspiration to present itself as a leading power in the Eastern Mediterranean.
In this context, the occupied territories serve Turkey in a way similar to how Crete serves Greece: as a critical strategic point shaping the regional balance of power. Cyprus therefore becomes a decisive factor in the geopolitical contest for dominance in the Eastern Mediterranean. Believing that control of the occupied areas strengthens its position as a dominant force, Turkey shows little willingness to accept a solution that would undermine its expansionist advantages.
For this reason, Greece must act with great prudence, leveraging strong diplomatic and military support. The goal is not only to secure a just and viable solution for Cyprus, but also to counter Turkey’s aggression and revisionist ambitions in the region.
Ο Κωνσταντίνος Κύπριος είναι κάτοχος Πτυχίου Επίλυσης Κρίσεων/Ειρήνευσης του Πανεπιστημίου του Bradford και Μεταπτυχιακού τίτλου στον τομέα Ανάλυσης Άμυνας και Ασφάλειας του Πανεπιστημίου του Lancaster. Έχει διατελέσει αναλυτής/ερευνητής στο Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με καθήκοντα την παροχή αντιλήψεων, απόψεων και αναλύσεων στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και το Επιτελείο του.
