Την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στον φιλόξενο χώρο του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών, παρουσία του εκπροσώπου του Α/ΓΕΕΘΑ και του Α/ΓΕΝ Αρχιπλοίαρχου Χρήστου Αθανασίου ΠΝ Διοικητή ΣΜΥΝ, η κοπή της Βασιλόπιτας του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, σε συνδυασμό με την καθιερωμένη πλέον, βράβευση των αριστούχων μαθητών της ΣΜΥΝ.
Την εκδήλωση, στην οποία υπήρξε πολύ μεγάλη προσέλευση κόσμου, τίμησαν με την παρουσία τους Ιερείς, Πολιτικοί, Ανώτατοι και Ανώτεροι Αξιωματικοί εν ενεργεία και εν αποστρατεία, Στελέχη του ΠΝ, μέλη και φίλοι του Συνδέσμου και άλλοι καλεσμένοι .
Την εκδήλωση συντόνισε η Συγγραφεύς και Ερευνήτρια Ναυτικής Ιστορίας Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου η οποία και με την έναρξη της έδωσε τον λόγο στον Πρόεδρο Παύλο Σοφικίτη όπου αυτός έκανε τον ακόλουθο χαιρετισμό :
«Πανοσιολογιότατε.
Αξιότιμοι εκπρόσωποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας,
Κύριοι Αξιωματικοί,
Συναδέλφισες και συνάδελφοι, εκλεκτοί προσκεκλημένοι,
αγαπητά μέλη του Συνδέσμου μας.
Με ιδιαίτερη χαρά σας καλωσορίζω και φέτος στην καθιερωμένη εκδήλωση για την κοπή της Βασιλόπιτας του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού. Μια εκδήλωση που δεν αποτελεί απλώς ένα τυπικό εθιμοτυπικό, αλλά μια ευκαιρία συνάντησης, ενότητας και ανανέωσης των δεσμών που μας συνδέουν μέσα στον χρόνο.
Η νέα χρονιά που ξεκίνησε βρίσκει τον Σύνδεσμό μας – και συνολικά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων – μπροστά σε εξελίξεις και προκλήσεις. Η πρόσφατη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας αποτελεί ένα γεγονός που μας αφορά άμεσα και μας υπενθυμίζει πόσο σημαντικό είναι να έχουμε συλλογική φωνή, τεκμηριωμένο λόγο και διαρκή παρουσία στα ζητήματα που άπτονται της σταδιοδρομίας, της αξιοπρέπειας και της θεσμικής αναγνώρισης των αποφοίτων των Σχολών μας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για την προσφορά και τη συνεργασία τους, καθώς και όλους εσάς που στηρίζετε έμπρακτα τον Σύνδεσμο με τη συμμετοχή και την εμπιστοσύνη σας. Η δύναμή μας πηγάζει από τη συλλογικότητα και την κοινή μας πορεία, που έχει τις ρίζες της στις Σχολές μας και στην υπηρεσία προς την Πατρίδα και το Πολεμικό Ναυτικό.
Ως απόφοιτοι των Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών, έχουμε μάθει να μιλάμε με ειλικρίνεια, υπευθυνότητα και συναίσθηση καθήκοντος. Δεν διεκδικούμε προνόμια. Διεκδικούμε αναγνώριση του ρόλου μας, σεβασμό στην προσφορά μας και δίκαιη αντιμετώπιση στην υπηρεσιακή και βαθμολογική μας εξέλιξη. Οι Μόνιμοι Υπαξιωματικοί αποτελούν διαχρονικά τη ραχοκοκαλιά του Πολεμικού Ναυτικού, το σταθερό θεμέλιο της επιχειρησιακής του ετοιμότητας, σε ειρήνη και σε κρίση.
Το ότι πολυνομοσχέδιο ψηφίστηκε. δεν σημαίνει ότι έκλεισε ο διάλογος. Αντίθετα, τώρα αρχίζει η ουσιαστική συζήτηση για τις συνέπειες, τις εφαρμογές και – όπου απαιτείται – τις διορθώσεις. Ο Σύνδεσμός μας έχει καταθέσει και θα συνεχίσει να καταθέτει τεκμηριωμένες προτάσεις, με μοναδικό γνώμονα την εύρυθμη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων και τη διασφάλιση της αξιοπρέπειας των στελεχών τους.
Θέλω να διαβεβαιώσω τα μέλη μας ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με ενότητα, σοβαρότητα και επιμονή. Η παρουσία σας σήμερα εδώ μάς δίνει την ευκαιρία να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα: είμαστε παρόντες, παρακολουθούμε, προτείνουμε και δεν σιωπούμε όταν διακυβεύονται το μέλλον και η θεσμική μας υπόσταση.
Ο Επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου μας κος Ελευθέριος Σφακτός γράφει στο Βιβλίο του, “Υπαξιωματικός και Πολεμικό Ναυτικό…στο πέρασμα του χρόνου, από τις Τριήρεις στις Φρεγάτες. Ιστορία Σχολών Υπαξιωματικών 1879-2020. (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών)
Το 1934, (νόμος 6163), καταργείται η ΣΔΥ (Σχολή Δοκίμων Υπαξιωματικών), παράλληλα με τη ΣΥΜ (Σχολή Υπαξιωματικών Μηχανικών) και τη Ραδιοτηλεγραφική Σχολή του, τότε, Β.Ν.
Στη θέση της ΣΔΥ συστήνεται Σχολείο Ναυτοπαίδων με εκπαίδευση επί πλοίου εν ενεργεία, διάρκειας 18-30 μηνών.
Το νέο εγχείρημα δεν άντεξε παρά τρία μόνο χρόνια. Το 1939 καταργήθηκε και επανήλθε ο Οργανισμός της Σχολής Ναυτοπαίδων. Τρία χρόνια χαμένα χωρίς απόδοση ικανών στελεχών. Το βάρος του πολέμου το σήκωσαν οι προ του 1936 απόφοιτοι των Σχολών Σ.Ν., ΣΔΥ και ΣΥΜ. Σημειωτέων, η τεχνολογία δεν είχε εισβάλει ακόμη στα τότε πολεμικά πλοία. Είναι γεγονός ότι η ναυτική εκπαίδευση γενικά στο Π.Ν., πάντα έπεφτε θύμα νοοτροπιών και λανθασμένων οραματισμών. Για τη σωστή λειτουργία της Σ.Ν.Δ. ,χρειάστηκαν πλέον των 50 ετών από επανίδρυσης του νεότερου Ελληνικού κράτους. Για δε τους υπαξιωματικούς μόλις το 1982 συστάθηκε ενιαία Σχολή απόδοσης υπαξιωματικών, η ΣΜΥΝ, ύστερα από μια πανσπερμία Σχολών και Σχολείων σε ότι αυτό συνεπάγεται σε επιδιωκόμενη μόρφωση και διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Το παρόν πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ επιβεβαιώνει ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται από διαφορετικούς, κατά καιρούς οπαδούς του Ηρόστρατου. Έχοντας βιώσει τα πέτρινα μεταπολεμικά χρόνια της Σχολής Ναυτοπαίδων, ιδίως μετά την “ομαδική απείθεια των Ναυτοπαίδων το 1952, ” (ζητούσαν αναβάθμιση της Σχολής), και ασχολούμενος με τον ΣΑ/ΣΜΥΝ από ιδρύσεώς του, (1982), έζησα όλες τις προσπάθειες οραματιστών ηγετών και ηγεσιών, όπου ακολουθώντας τις εξελίξεις και προόδους σε όλους τους κοινωνικούς τομείς, αγωνίστηκαν να παρακάμψουν αγκυλώσεις και απηρχαιωμένες αντιλήψεις στην προσπάθειά τους να αναβαθμίσουν τις Σχολές Υπαξιωματικών. Και τα κατάφεραν. Η σημερινή ΣΜΥΝ είναι ένα εκπαιδευτικό “κόσμημα” για το Π.Ν. και έχει δικαιωθεί από τα ικανότατα στελέχη που έχει αποδώσει στο στόλο από το 1982. Ατυχώς, όπως και το 1936, και ενώ τα σύννεφα του Β΄ Π.Π. είχαν αρχίσει να συσσωρεύονται στον ορίζοντα, έτσι και σήμερα σε εποχή αναθεωρητισμών, Νέο-Οθωμανισμού περί γαλάζιων πατρίδων, γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς στην γειτονιά μας, καθώς και η τεχνολογία να καλπάζει στην κυριολεξία στα πλοία, μικρόνοες πολιτικοί ηγέτες ζήλεψαν δόξα μεγάλη δημιουργώντας μια διάλυσή και θύελλα ανησυχίας στο σώμα των υπαξιωματικών. Στο προτεινόμενο νέο σχήμα είναι σίγουρο ότι, θα προσέρχονται μόνο όσοι επιζητήσουν ένα βιοποριστικό επάγγελμα και μόνο έναντι της εργασίας που θα προσφέρουν. Κανένας νέος ή νέα που έχουν εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους, θα προτιμήσουν ένα επάγγελμα που μοιάζει σαν “μέγκενη” στις φιλοδοξίες τους και στο έργο που θα θελήσουν να προσφέρουν. Διότι, άλλο έργο και άλλο εργασία. Την τελευταία την προσφέρει και ο κάθε ανειδίκευτος. Οι νέες σύγχρονες μονάδες που θα εμπλουτίσουν το στόλο μας θα χρειαστούν μορφωμένα και ικανά στελέχη. Το πνεύμα, η ικανότητα και γενικά η αξιοκρατία δεν μπαίνουν σε τυφλή ισότητα, ούτε στο “καλούπι” που το νομοσχέδιο θέλει τον αυριανό Υπαξιωματικό.
Τελειώνοντας, η άμυνα της χώρας πρέπει να είναι ο αυτοσκοπός αν δεν θέλουμε να βιώσουμε αρνητικές συνέπειες, όπως υποστήκαμε από λάθη του παρελθόντος. Και πάλι επαναλαμβάνουμε, η θωράκιση επιτυγχάνεται μόνο με άξια, ικανά και μορφωμένα στελέχη.
Κλείνοντας, εύχομαι σε όλες και όλους υγεία, δύναμη και καλή χρονιά. Εύχομαι το 2026 να είναι μια χρονιά ουσιαστικού διαλόγου, διορθωτικών κινήσεων και πραγματικής αναγνώρισης της προσφοράς των Μονίμων Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού.»
Στη συνέχεια ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα από την χορωδία «Ολγάρυθμος» με σολίστ την Φιλία Πομόνη υπό την διεύθυνση – διδασκαλία της Όλγας Αλεξοπούλου .
Ακολούθησε η καθιερωμένη βράβευση των αριστούχων μαθητών ΣΜΥΝ (Αρχηγό, Υπαρχηγό, Αρχηγό Α΄τάξεως) από μέλη του Συνδέσμου μας οι οποίοι αποστρατεύτηκαν με το βαθμό του Αρχιπλοίαρχου.
Σειρά πήρε η βράβευση στελεχών του ΠΝ με αξιόλογες δράσεις ως ακολούθως :
Α. Υπερμαραθωνοδρόμος Ανθυπασπιστής (Δ/ΥΠ/ΓΡΑΜ) Φανή Μυτιληνού
Β. Οι αργυροί παγκόσμιοι πρωταθλητές κωπηλασίας το 1970 και μέλη του Συνδέσμου μας Ανθυποπλοίαρχος (Ε) εα Ιωάννης Γρυλιωτάκης ΠΝ, Ανθυποπλοίαρχος (Ε) εα Πολυχρόνης Λεμονίδης ΠΝ και Ανθυπασπιστής Γεώργιος Πουλιανίτης ΠΝ.
Τέλος οι απονομές ολοκληρώθηκαν με τη βράβευση της μικρής Αικατερίνης Κουτσοβίτη νικήτριας του Α΄Πανελλήνιου διαγωνισμού παιδικού παραμυθιού για το έτος 2025 που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος μας με θέμα το Πολεμικό Ναυτικό.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την κοπή της Βασιλόπιτας και την παράδωση των δώρων μας στους τυχερούς προσκεκλημένους.
Στο δελτίου τύπου που θα ακολουθήσει στην ιστοσελίδα μας https://sasmyn.gr/ θα έχετε την δυνατότητα να δείτε περισσότερες λεπτομέρειες και πιο εμπλουτισμένο φωτογραφικό υλικό.
