Ο Σεβασμιώτατος, αρχικά, αναφέρθηκε στην Ιερά Εικόνα της Παναγίας της επικεκλημένης «Παλαιολογίνης», ιερό απείκασμα και αντίγραφο της οποίας φυλάσσεται στο Ναό και στην ιστορία της καθώς και στο μέγα θαύμα της διαφυλάξεως ατρώτου και ανεπάφου της πρωτοτύπου εικόνος από την πυρκαγιά που ξέσπασε το 1762 και κατέστρεψε το Καθολικό της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους όπου ευρίσκετο.

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, επίσης,  στην εύρεση της περιπύστου και περιωνύμου εικόνος της Παναγίας «Ρόδον το Αμάραντον», της μοναδικής εικόνος σε ολόκληρη την Ορθοδοξία, στα βράχια της Πειραϊκής το 1895 και στο μέγα θαύμα που επετελέσθη, της θεραπείας των λοιμωδών θανατηφόρων ασθενειών της ευλογιάς και της χολέρας τις οποίες είχαν φέρει Γάλλοι ναύτες που τα πλοία τους είχαν προσορμισθεί και ναυλοχούσαν στο λιμάνι του Πειραιά. Υπενθύμισε το μεγαλειώδες θαύμα της εμφανίσεως της Θεομήτορος στον Ναό της Ευαγγελιστρίας Πειραιώς κατά την Ιερά Αγρυπνία της 24^ης προς 25^η Μαρτίου 1929, σημειώνοντας τη διαρκή προστασία της Παναγίας προς την τοπική Εκκλησία, επαναλαμβάνοντας, όπως χαρακτηριστικά είπε, «το θαύμα που είχε επιτελέσει η Χάρις της στον Πανίερο Ναό των Βλαχερνών της Κωνσταντινουπόλεως».

Ο Σεβασμιώτατος τόνισε, επίσης, ότι είναι άπειρα τα θαυμαστά γεγονότα που συνδέονται άρρηκτα με το υπερύμνητο και πανακήρατο πρόσωπο της Παναγίας.

«Αισθανόμαστε δέος και χαρά γιατί αυτό το πρόσωπο που νίκησε τη φθορά και το θάνατο και που ανέστη πρώτη από όλο το ανθρώπινο Γένος απολαμβάνουσα πρώτη τα αιώνια δώρα της Ζωής και της Αναστάσεως που έφερε στον κόσμο ο Υιός Της και Κύριός μας, είναι η Μητέρα μας, είναι το πιο ιδικό μας πρόσωπο, η πιο ιδική μας καταφυγή που έχουμε την δυνατότητα σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μας να προσφεύγουμε στην αγάπη της και στο μητρικό της έλεος», επεσήμανε ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας παράλληλα πως: «Ζούμε όλοι μας οι Ορθόδοξοι, με την Μητέρα μας, την Παναγία που είναι η καταφυγή, η Σκέπη και το αγαλλίαμά μας, η δύναμις και η μεσιτεία μας, που είναι το πρόσωπο εκείνο που μας περισκέπει, μας χαριτώνει, μας θεραπεύει, μας αγαπάει και η αγάπη της είναι αιώνια, απερινόητη. Για αυτό και ψάλλουμε «Ουδείς προστρέχων επί Σοι, κατησχυμένος από Σου εκπορεύεται, αγνή Παρθένε Θεοτόκε». Και συνέχισε: «Διαβάζοντας και αναλύοντας τα κείμενα της αμωμήτου πίστεώς μας, βλέπουμε πάντοτε την Παναγία μας τόσο διακριτική, τόσο υπεύθυνη, τόσο γλυκύτατη. Δεν εκζήτησε κανέναν ρόλο στο χώρο της χάριτος και των θαυμάτων του Υιού της, Τον διακονούσε ταπεινά και με εύγλωττη σιωπή. Ο μόνος λόγος που καταγράφεται μέσα στο Ευαγγέλιο είναι εκείνη η προτροπή στους διακόνους στο Γάμο της Κανά  ‘’’Ο,τι αν λέγη υμίν ποιήσατε’’. Αυτό είναι το μήνυμα της Θεοτόκου. Δεν ζήτησε για τον εαυτό της τιμές βασιλομήτορος, ο Υιός Της ήταν και θα  είναι ο αιώνος Θεός, ο ενσαρκωθείς  Λόγος. Εκείνη ταπεινά στάθηκε δίπλα Του και πάντα με τη διάκριση, τη σεμνότητα, την αγάπη και τη μητρική σκέπη και ευλογία. Και κάτω από τον Σταυρό πενθοφορούσε κλαίουσα, αλλά στα μέτρα της αξιοπρέπειας, της ευγένειας και της θαυμαστής χάριτος» συμπλήρωσε.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος ανέδειξε την Παναγία ως την εγγύηση της Αναστάσεως όλων των ανθρώπων, καθώς «εκείνη ανέστη πρώτη από όλο το ανθρώπινο Γένος» όπως είπε χαρακτηριστικά. «Η Αγία μας Εκκλησία και η εικονογραφία την ιστοριογραφεί σε δύο ιερά γεγονότα της πίστεώς μας, στην Ανάληψη του Υιού Της και στην Πεντηκοστή. Και την ζωγραφίζει, εικονίζει στο κέντρο αυτών των γεγονότων, γιατί πράγματι η Παναγία είναι το κέντρο της ζωής της Εκκλησίας. Είναι η πηγή όπως το πιστεύουμε και το ζούμε, των θαυμάτων και των ευεργεσιών. Είναι η Ζωοδόχος Πηγή από την οποία πήγασε η μακαρία Ζωή προς την οποία εκείνη μετέστη και έγινε για όλους μας ‘’εφαλτήριο ζωής της αϊδίου’’, τόνισε ο Σεβασμιώτατος και συμπλήρωσε: «Συνεχίζουμε βέβαια να πεθαίνουμε, γιατί είμαστε στο χώρο και στη χώρα της ανθρωπότητας, αλλά ξέρουμε ότι πια δεν μας κατακυριεύει ο θάνατος, αλλά απλώς μεταβαίνουμε, μεταβάλλουμε τη ζωή μας σε μια άλλη διάσταση, εισερχόμεθα σε μια άλλη πραγματικότητα, στην αιώνια και αΐδια Ζωή του Θεού. Και η Παναγία είναι ο Νυμφαγωγός μας στην αιώνια Ζωή, στην αληθινή Ζωή. Νίκησε τον θάνατο όπως ο Υιός Της  και εγγυάται και τη δική μας νίκη και τη δική μας αιωνιότητα».

«Εύχομαι», κατέληξε ο Σεβασμιώτατος, «αυτός ο Δεκαπενταύγουστος, που όπως ξέρουμε και το λέμε, είναι το ‘’Πάσχα του καλοκαιριού’’,  – ‘’Πάσχα΄΄  σημαίνει ‘’πέρασμα – διάβαση’’ – να γίνει και για εμάς ‘’πέρασμα και διάβαση’’ και να περάσουμε κι εμείς από την σκληρή και βάναυση και επώδυνη πραγματικότητα της αμαρτίας και του θανάτου στην αφθαρσία και την Ανάσταση και το Φως της Παναγίας και των Ουρανών. Να περάσουμε κι εμείς μιμούμενοι τις αρετές της Παναγίας. Διάκριση, πίστη, αγάπη, θυσία, προσφορά. Είθε η Κυρία Θεοτόκος να μας ευλογεί, να μας αγιάζει και να μας θεραπεύει».

Στην Θεία Λειτουργία παρών ήταν ο Πολιτευτής Στρατηγός εα Πέτρος Μούγιος.