Άρθρο του καπτ. Πάνου Δεδελού.
Μια λέξη που η σημερινή σημασία της αδικεί κατάφωρα τον πιο εμβληματικό ήρωα της λαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας.
Τον αδικεί όχι μόνο γιατί όλοι μας έχουμε απολαύσει μια παράσταση θεάτρου σκιών στα παιδικά μας χρόνια, ακόμα θυμάμαι τις παραστάσεις που έδινε ο Λευτέρης ο Χίος στην ταράτσα του σπιτιού του για τα παιδιά της γειτονιάς και μάλιστα χωρίς αντίτιμο, αλλά και γιατί αυτή η λέξη δεν του ταιριάζει ουσιαστικά.
Και εξηγώ.
Με μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο (Wikipedia & AI, έτσι χρησιμοποιείται σωστά το εργαλείο παιδιαααά…) βρίσκουμε την εξής περιγραφή του ήρωα:
Ο Καραγκιόζης είναι ο κεντρικός φανταστικός χαρακτήρας του παραδοσιακού ελληνικού και τουρκικού Θεάτρου Σκιών. Το όνομά του προέρχεται από την τουρκική λέξη Karagöz, που μεταφράζεται ως «Μαυρομάτης». Είναι ευφυολόγος, ετοιμόλογος, καλόκαρδος αλλά και μόνιμα πεινασμένος. Αντιπροσωπεύει τον απλό άνθρωπο του λαού που επιστρατεύει την πονηριά και το χιούμορ του για να επιβιώσει.
Το θέατρο σκιών όμως δεν είναι μονόπρακτο.
Έτσι τον κεντρικό ήρωα πλαισιώνουν και αρκετοί δευτεραγωνιστές με σπουδαιότερο τον Χατζηαβάτη ο οποίος είναι παρών σε κάθε έργο…σε κάθε «έργο»!
Ας δούμε τι βρίσκουμε στο διαδίκτυο (με τον ίδιο τρόπο) για τον Χατζηαβάτη:
Ο Χατζηαβάτης ή Χατζεηβάτης, αχώριστος φίλος του Καραγκιόζη, δειλός, κόλακας και συμβιβαστικός με την εξουσία, δουλοπρεπής (εξού και ο λαικός τεχνίτης φτιάχνει τη φιγούρα του με κύριο αρμό στη μέση την οποία και λυγά όποτε μιλάει) συνήθως κάνει θελήματα του Πασά (π.χ. ως τελάλης). Ο Καραγκιόζης τον αποκαλεί ” Χατζατζάρη” ή “Χατζηχαβιάρη” και τον σφαλιαρίζει (εξού και το μεγάλο χέρι με τους πολλούς αρμούς) σε πρώτη ευκαιρία.
Μετά από αυτά πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερα ή να αλλάζαμε την επικεφαλίδα λέξη με ή να εντάσσαμε στην καθημερινότητα μας τη λέξη «Χατζηαβατηλίκια».
Όλοι μας κάνουμε εικόνα κάποιους, ουκ ολίγους, που τους ταιριάζει….
Βέβαια στον κόσμο μας υπάρχουν και οι Χατζηαβάτες που επιθυμούν να πάρουν τη θέση του Πασά, τυπικά ή μόνο ουσιαστικά, αυτούς δεν τους προέβλεψε το θέατρο σκιών….αυτούς τους προέβλεψαν μόνο ο Γκοσινί και ο Ταμπαρί….
Δεν πειράζει…και με τα κόμικς γελάνε τα παιδιά….
Τα οποία παιδιά όταν παρακολουθούν ένα θέατρο σκιών, ή οτιδήποτε άλλο, τείνουν ασυναίσθητα να ταυτίζονται με τον κεντρικό ήρωα, όπως και οι ενήλικες με τις ταινίες.
Με τον δευτεραγωνιστή Χατζηαβάτη ταυτίζονται πολύ μετά….κάπου εκεί στη σύνταξη….
Για όσους δεν καταφέρατε να πάτε στη χθεσινή παράσταση, όπως κι εγώ, στην πρώτη φωτογραφία είναι η κεντρική ιδέα του έργου από τον δημιουργό. Στον οποίο δημιουργό, αν αναλογιστούμε και μια προηγούμενη παράσταση που έπαιξε στο νησί μας «Ο Καραγκιόζης γιατρός» (άντε με το καλό και το «Ο Καραγκιόζης νερουλάς) θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τουλάχιστον μια ιδιαίτερη ευφυΐα και στη συγγραφή αλλά και στο marketing.
Στις άλλες είναι αφίσες από το ίδιο έργο που παίχτηκε ή θα παιχτεί και σε άλλα νησιά. Έτσι για να μην νομίζετε ορισμένοι ότι είστε κάτι ιδιαίτερο…
Ο Πάνος (Παναγιώτης) Δεδελός είναι Πλοίαρχος Εμπορικού Ναυτικού με καταγωγή από τον Πόρο. Είναι μέλος του ΔΣ της Λέσχης Αποφοίτων Σχολής Ναυτιλίας Ύδρας , ως Καπετάνιος, ύψωσε την ελληνική σημαία στο δεξαμενόπλοιο ‘Ακρίσιος’, το οποίο ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο.
Τον ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη στο ιστολόγιο μας και τη δημοσίευση των άρθρων του.
